Badania okoni
W ostatnich latach nastąpił ogromny postęp w badaniach ichtiologicznych. Wszywane rybom mikroskopijne nadajniki w połączeniu z superczułymi wykrywaczami dźwięków i precyzyjnymi urządzeniami do przekazywania pomiarów na odległość to tylko niektóre przyrządy, jakie ichtiolog ma dzisiaj do dyspozycji.
Korzystając z takiej nowoczesnej aparatury, amerykańscy uczeni przeprowadzili szereg badań nad życiem okoni w jeziorach.
W wiosennym tarle okoni bierze udział mniej niż trzydzieści procent dojrzałych samców. Dzięki jakiemuś naturalnemu procesowi decyzja o tym, która ryba będzie się rozmnażać, a która nie, zapada już rok wcześniej. Jeśli któryś samiec przeznaczony do tarła nie może tego zadania wypełnić, to tej wiosny żaden inny go nie zastąpi. Z rozmaitych przyczyn tylko w co trzecim gnieździe przychodzą na świat młode okonie.
Najpierw sporządzono mapy tarlisk. Wykazały one, że okonie odbywają tarło stale w tych samych miejscach, nawet gdy one się wyraźnie zmieniły. W badaniach przeprowadzonych przez ośrodki europejskie tego zjawiska nie zauważono, w każdym razie w prasie naukowej nic na ten temat nie odnotowano.