Kormorany i czaple
Czy uprawniony do rybactwa nadal może bez żadnych ograniczeń zwalczać kormorany czarne i czaple siwe czyniące szkody w jego gospodarstwie rybackim?
"Bez żadnych ograniczeń" to ani nie mógł, ani nie może, ale zagadnienie prawne jest tak złożone, że wymaga nieco dokładniejszej analizy.
Zacznę od aktu prawa unijnego, tzw. dyrektywy "ptasiej", tj. dyrektywy Rady 79/409/EWG w sprawie ochrony dzikich ptaków z 2 kwietnia 1979 r. Dyrektywa dotyczy ochrony wszystkich gatunków ptaków naturalnie występujących w stanie dzikim na europejskim terytorium państw członkowskich Unii Europejskiej (wyjątek stanowią ptaki bytujące na Grenlandii). Dyrektywą objęto ochronę, gospodarowanie i regulowanie liczebności tych gatunków i podano w niej zasady dopuszczalnego ich wykorzystania. Postanowienia dyrektywy stosują się do ptaków, ich jaj, gniazd i siedlisk.
Podkreślić należy, że dyrektywa nakazuje objęcie ochroną wszystkich gatunków ptaków, ale z różną intensywnością. Przede wszystkim gatunki wymienione w załączniku I do dyrektywy będą objęte zgodnie z jej art. 4 szczególnymi środkami ochronnymi. W istocie chodzi o tworzenie obszarów specjalnej ochrony ptaków, które zgodnie z kolejną dyrektywą unijną, tzw. dyrektywą "siedliskową", tj. dyrektywą Rady 92/43/EWG w sprawie ochrony siedlisk naturalnych oraz dzikiej fauny i flory z 21 maja 1992 r. będą wchodziły w sieć (system) obszarów chronionych o znaczeniu europejskim pod nazwą Natura 2000. W załączniku I do dyrektywy "ptasiej" nie ma ani kormoranów czarnych, ani czapli siwych, co oznacza, że dla tych gatunków nie będzie się tworzyło obszarów specjalnej ochrony ptaków.